اطراف آن هم كه معمولًا به گِل آلوده مىشود پاك مىگردد « 1 » . مسأله 189 - كسى كه با دست و زانو راه مىرود ، اگر كف دست يا زانوى او نجس شود با راه رفتن پاك مىگردد « 2 » . و همچنين است ته عصا و ته پاى مصنوعى و نعل چهارپايان و چرخ اتومبيل و درشكه و مانند اينها . مسأله 190 - اگر بعد از راه رفتن ، بو يا رنگ يا ذره‌هاى « 3 » كوچكى از نجاست كه ديده نمىشود ، در كف پا يا ته كفش بماند اشكال ندارد . اگرچه احتياط مستحب آن است به قدرى راه روند كه آنها هم بر طرف شوند . مسأله 191 - توى كفش و مقدارى از كف پا كه به زمين نمىرسد به واسطهء راه رفتن پاك نمىشود و پاك شدن كف جوراب به واسطهء راه رفتن ، محل اشكال است « 4 » . 3 - آفتاب مسأله 192 - آفتاب ، زمين و ساختمان و چيزهايى كه مانند درب و پنجره در ساختمان به كار برده شده ، و همچنين ميخى را كه به ديوار كوبيده‌اند « 5 » با پنج شرط پاك مىكند . اول : آن كه چيز نجس به طورى تر باشد كه اگر چيز ديگرى به آن برسد تر شود ، پس اگر خشك باشد بايد به وسيله‌اى آن را تر كنند تا آفتاب خشك كند . دوم : آن كه اگر عين نجاست در آن چيز باشد پيش از تابيدن آفتاب آن را بر طرف كنند . سوم : آن كه چيزى از تابيدن آفتاب جلوگيرى نكند ، پس اگر آفتاب از پشت پرده يا ابر و مانند

--> ( 1 ) - به شرطى كه زمين يا خاك به اطرافى كه نجس شده برسد . ( 2 ) - پاك شدن در مثال‌هايى كه در اين مسأله ذكر شده محل اشكال است . ( 3 ) - ذره‌هاى كوچك را نيز بايد بر طرف كرد . ( 4 ) - مگر اين كه كف جوراب از پوست باشد ، در اين صورت پاك شدن بعيد نيست . ( 5 ) - اگر ميخ جزء ساختمان محسوب شود پاك مىشود و الّا پاك نمىشود مثل ميخ‌هايى كه‌به ديوار مىكوبند براى بستن ريسمان .